Taal in Brussel kan voor bezoekers een verwarrende aangelegenheid zijn. De gemeenschappelijke taal is Frans, met ongeveer 90% van de bevolking in Brussel die het redelijk tot vloeiend spreekt. Je kunt gemakkelijk rondkomen met Engels, vooral in de toeristische gebieden. Nederlands is ook een officiële taal: binnen Brussel is de bevolking die vlot Nederlands spreekt vloeiend beperkt tot ongeveer 20%, hoewel Nederlandstaligen het grootste deel van België als geheel uitmaken. Omdat Brussel de hoofdstad van het land is, hebben Fransen en Nederlanders op het gebied van officiële aangelegenheden dezelfde status in Brussel, met soms ingewikkelde regels om een evenwicht tussen beide te verzekeren. Straten, treinstations, bushaltes en andere plaatsen hebben namen in de twee talen. De twee namen klinken of lijken niet altijd op elkaar. Zo is het treinstation Brussel-ZuidBruxelles-Midi in het Frans en Brussel-Zuid in het Nederlands. Pas op bij het maken van aannames op basis van het Engels: een veelgemaakte fout is te denken dat Brussel-Zuid verwijst naar het station Brussel-Centraal, omdat midi lijkt op midden . Gebieden buiten Brussel hebben slechts één officiële taal, maar kunnen nog steeds verschillende namen hebben in de andere taal. U kunt bijvoorbeeld een treinkaartje krijgen met Anvers (in het Frans) als bestemming, maar op de borden in het station staat alleen Antwerpen(in het Nederlands). In Brussel hebben grote delen van de bevolking geen Frans of Nederlands als moedertaal, en op straat zijn veel andere talen te horen, waarbij vooral Arabisch veel voorkomt.
Historisch Nederlandstalig werd Brussel in de 19e en 20e eeuw steeds meer Franstalig. Tegenwoordig spreken de meeste inwoners Frans in het dagelijks leven. Sommige cijfers zeggen dat meer dan de helft van de inwoners van Brussel thuis geen Frans spreekt. Vooral in de buitenwijken van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest is het Brussels dialect te horen, een Brabants Nederlands dialect. Het gesproken Frans is standaard Frans. Nederlandstaligen spreken standaard Nederlands, maar velen spreken ook een dialect als ze met mensen uit hun regio praten.
Engels is een gemeenschappelijke spreektaal geworden dankzij de internationale instellingen in Brussel, zoals de Europese Commissie, het Europees Parlement en de NAVO. Het is nog steeds relatief zeldzaam om geschreven toeristische of algemene informatie in het Engels te vinden, hoewel de situatie verandert. Men kan verwachten dat openbare aankondigingen in treinstations in ieder geval in het Frans en Nederlands worden gezegd, terwijl grotere treinstations (zoals Zuidstation / Gare du Midi) doorgaans Engels en Duits bevatten. Engels wordt ook gebruikt op metro’s, trams en bussen, laatst aangekondigd voor informatie zoals lijntransfers en terminalhaltes. Aarzel niet om iemand te vragen of u niet begrijpt wat er is gezegd.
Gezien de ligging van de stad en dat het zichzelf als de hoofdstad van Europa op de markt brengt, komt gesproken Engels in België minder voor dan in zijn Nederlandse buurland. Maar ook al wordt het niet zo algemeen gesproken als men zou verwachten, toch wordt het algemeen begrepen. Zoals elders vaak het geval is, hangt het succes van het vinden van iemand die Engels spreekt af van verschillende factoren, zoals leeftijd (14-35-jarigen zullen waarschijnlijk Engels spreken), opleiding en eerdere ervaring in het buitenland.
Duits is ook een officiële taal in België die als moedertaal wordt gesproken door ongeveer 70.000 mensen in het oosten van het aan Duitsland grenzende land, maar de enige Duitser die je waarschijnlijk in Brussel zult horen, wordt afgeluisterd op straat rond de Europese instellingen of door Duitse toeristen, ook al woont daar een grote Duitse bevolking.
Andere talen die in Brussel steeds vaker worden gehoord, zijn Arabisch (ten minste 25% van de Brusselse bevolking is van Arabische afkomst, voornamelijk uit Marokko), Spaans, Italiaans, Portugees, Pools en Russisch.
Bron site: https://wikivoyage.com onder licentie: https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/deed.en