Allereerst is Frans (français) natuurlijk de officiële taal van het land. Elke Fransman spreekt Frans en het helpt als je er een beetje van kunt spreken. In de delen van de stad waar toeristen het vaakst komen (Tour Eiffel, Le Louvre, Champs-Elysées), zullen de winkeliers, bedienden van de informatiehokjes en andere arbeiders u waarschijnlijk in het Engels antwoorden, zelfs als uw Frans gevorderd is. Deze arbeiders hebben de neiging om met duizenden anderstalige toeristen om te gaan en reageren in het Engels is vaak sneller dan zichzelf in het Frans te herhalen. Voor de rest van de stad is dit niet het geval.

Voor de meeste Parijzenaars was Engels iets dat ze op school moesten studeren en het lijkt dus een hele klus. Mensen die u in het Engels helpen, doen een extra inspanning, soms een aanzienlijke inspanning. Parijzenaars jonger dan 40 zijn veel meer vloeiend in het Engels. Immigranten, die vaak in dienstverband werken, hebben minder kans (vaak hebben ze nog steeds moeite om Frans te leren). Als het je eerste keer in Frankrijk is, zul je wat problemen hebben om te begrijpen wat mensen zeggen (zelfs met vooropleiding in het Frans). In tegenstelling tot de meeste tapes voor taalonderwijs, spreken echte Fransen vaak met verschillende snelheden (Parijzenaars spreken vaak snel), gebruiken ze straattaal en slikken ze wat letters in.

Wees niet beledigd als je probeert Frans te spreken als mensen je vragen om te herhalen, of je lijken niet te begrijpen, omdat ze niet uit snobisme handelen. Houd je gevoel voor humor en schrijf indien nodig zinnen of plaatsnamen op. En vergeet niet om langzaam en duidelijk te spreken. Tenzij je een gevorderd niveau hebt en op zijn minst een beetje Franse films kunt begrijpen, moet je er ook van uitgaan dat het voor mensen moeilijk zal zijn om te begrijpen wat je zegt (stel je voor dat iemand Engels tegen je spreekt met een onzichtbaar accent, het is allemaal hetzelfde) .

Als u aanwijzingen nodig heeft, moet u dit doen: zoek een jongere of iemand die een boek of tijdschrift in het Engels leest, die duidelijk geen haast heeft; zeg “hallo” of ” bonjour ” (bon-zhor); begin met te vragen of de persoon Engels spreekt: “Parlez-vous anglais?” (Par-LAY voo on-glay?), Zelfs als de persoon iets in het Engels kan lezen, spreek langzaam en duidelijk; noteer plaatsnamen indien nodig. Lach veel. Draag ook een kaart (bij voorkeur Paris par Arrondissement ); gezien de complexiteit van de Parijse straten is het moeilijk uit te leggen hoe u een bepaald adres in welke taal dan ook kunt vinden, hoe goed u het ook spreekt. Als er iets is, heeft de persoon mogelijk een idee van de plaats waar u naar op zoek bent, maar weet hij misschien niet precies waar het is, dus de kaart helpt altijd.

Aan de andere kant krijg je waarschijnlijk de koude schouder als je een willekeurige persoon in de metro stopt (zoals bijvoorbeeld een gehaaste persoon van middelbare leeftijd die een trein moet nemen), hem niet begroet en zegt “waar is plaats X” of straat Y “.

Als je nu Frans spreekt, onthoud dan twee magische zinnen  : “Excusez-moi de vous déranger” [ex-kuh-zay mwuh duh voo day-rawn-ZHAY] (“Sorry dat ik je stoor”) en “Pourriez-vous m ‘ assistent? ” [por-EE-AY voo may-DAY] (“Kunt u mij helpen?”) vooral in winkels; beleefdheid zal wonderen verrichten.

Het wordt beleefd geacht om altijd “bonjour” (overdag) of “bonsoir” (‘s nachts) te zeggen tegen werknemers wanneer ze een winkel binnengaan, zelfs als u niet van plan bent iets te kopen. Bij het verlaten moet je “merci” zeggen om de winkelier te bedanken voor het toestaan ​​om te bladeren en “bonne journée” (bun zhur-nay) of “bonne soirée” (bun swa-ray) te zeggen om hen een goede dag of avond te wensen. ‘Bonne nuit’ wordt alleen gebruikt wanneer iemand ‘welterusten’ zegt wanneer hij naar bed gaat.

Bron site: https://wikivoyage.com onder licentie: https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/deed.en