Cultuur 

Pagode in Kaohsiung

Taiwan deelt verschillende culturele taboes / richtlijnen met andere Oost-Aziatische landen:

• Doe bij het geven en ontvangen van visitekaartjes altijd met beide handen en met een lichte buiging van het hoofd. Een visitekaartje geven of ontvangen met slechts één hand is erg respectloos.
• Sommige Taiwanezen zijn bijgelovig over alles wat met sterven te maken heeft – ongelukkige dingen mogen nooit worden genoemd. Het nummer 4 (vier, uitgesproken als ‘si’) klinkt als het woord voor dood in het Mandarijn.
• Schrijf de namen van mensen niet in het rood. Dit heeft weer connotaties van de dood. Bij het schrijven van iemands Engelse naam is dit geen probleem, maar vermijd het schrijven van Chinese namen in het rood.
• Fluit of bel ‘s nachts niet. Dit is een “uitnodiging voor geesten”.
• Richt niet op begraafplaatsen of graven. Dit is respectloos voor de doden.
• Er zijn talloze taboes die dicteren dat bepaalde objecten niet aan anderen mogen worden gegeven, vaak omdat het woord voor dat object klinkt als een ander ongelukkig woord:
  • Klokken. De uitdrukking “om een ​​klok te geven” (“lied zhong”), in het Mandarijn, heeft hetzelfde geluid als het woord “om laatste riten uit te voeren”. Als je iemand een klok geeft, kan de ontvanger je een munt geven in ruil om de vloek te verdrijven.
  • Schoenen. Bied nooit schoenen aan als cadeau voor oude mensen, omdat het betekent dat ze naar de hemel worden gestuurd. Dit is alleen acceptabel als het in onderling overleg nominaal wordt verkocht, waarbij de ontvangende partij een kleine betaling van ongeveer NT $ 10 geeft.
  • Messen of scherpe voorwerpen, zoals ze zijn gemaakt of kunnen worden gebruikt om de persoon pijn te doen.
  • Paraplu’s, die in het Mandarijn hetzelfde klinken als het woord voor “breken”. Vrienden mogen daarom nooit paraplu’s aan vrienden geven. In plaats daarvan zullen vrienden eufemistisch elkaars paraplu’s “huren” voor een klein bedrag (bijvoorbeeld NT $ 1).
• De Taiwanezen zijn zeker niet puriteins en genieten van een drankje, vooral het lokaal gebrouwen Taiwanese bier en Kaoliang. Taiwan kent echter geen cultuur van zwaar drinken zoals in Noord-China en het is zeldzaam om iemand dronken op straat te zien. Hoewel overmatig alcoholgebruik als zodanig geen sociaal taboe is (en sommige mensen doen dat op bruiloften), wordt het beschouwd als een teken van gebrek aan zelfvertrouwen en onvolwassenheid, en als je dat doet, zul je zeker geen respect krijgen bij Taiwanese vrienden .
• Er wordt van u verwacht dat u uw schoenen uittrekt voordat u een huis binnengaat. Naast de toegangsdeur vindt u een aantal pantoffels die door bezoekers moeten worden gedragen. Het zal waarschijnlijk hetzelfde ritueel zijn voor badkamers en balkons waar van u wordt verwacht dat u uw slippers uittrekt om een ​​paar plastic sandalen te dragen (hoewel het minder schokkend is om de sandalen tegen die tijd niet te gebruiken).
• Omdat u goed overweg kunt met Taiwanese mensen, zult u zeer waarschijnlijk kleine cadeautjes ontvangen. Dit worden drankjes, eten, kleine voorwerpen … Dit is een erg handige manier om de sociale relaties voor Taiwanese mensen te smeren, en ze komen vooral veel voor bij vrienden van in de twintig. U moet dergelijke cadeaus beantwoorden met iets soortgelijks, maar het hoeft niet direct te zijn of specifiek voor de persoon (dwz houd het simpel). Er wordt van je als leraar niet verwacht dat je er iets voor teruggeeft (dwz in een klasomgeving) zolang de relatie formeel blijft. Pas echter op voor de soms overdreven genereuze ouders die zover kunnen gaan dat ze cadeaus aanbieden die in de duizenden NT $ lopen en die dan van je zullen verwachten dat je speciaal voor hun kind zorgt (begrijp dat hun verwachtingen als eerlijk worden beschouwd in de Taiwanese cultuur) .
• Er wordt niet verwacht dat je een fooi geeft in hotels, restaurants en taxi’s, hoewel bellhops nog steeds NT $ 50 verwachten voor het dragen van je bagage.
• Net als het Chinese vasteland is “reddend gezicht” ook een belangrijke waarde in de Taiwanese cultuur. Over het algemeen moet u voorkomen dat u op de fouten van anderen wijst om te voorkomen dat u in verlegenheid wordt gebracht en als het echt moet, roept u de persoon aan de kant en doet u dit privé en probeert u het op een gepolijste manier te doen.
• Als je de wasruimte van een tempel moet gebruiken, buig dan voor alle beelden van goden die je onderweg tegenkomt, of je er nu in gelooft of niet. Hoewel de meeste mensen het niet erg zullen vinden dat u de wasruimte van de tempel gebruikt, verwachten ze van u dat u hun plaats van aanbidding met respect behandelt. Als u van plan bent geschenken (zoals eenvoudig fruit) aan de beelden van goden in de tempel aan te bieden, wordt van u verwacht dat u de vruchten en uw handen wast voordat u ze aanbiedt. Neem en vermijd bij het betreden en verlaten van een tempel dat u direct op de verhoogde drempel stapt: probeer er altijd overheen te stappen. Je mag ook nooit met je wijsvinger naar de status van godheden wijzen; gebruik in plaats daarvan je duim of een open handpalm.
• Je ziet vaak gereserveerde zitplaatsen (博愛 座) op het openbaar vervoer in Taiwan. Deze zijn gereserveerd voor ouderen, gehandicapten, zwangere vrouwen en vrouwen met jonge kinderen; ga er niet in zitten tenzij een van die situaties op u van toepassing is.

Religie 

De meeste Taiwanezen volgen een mix van traditionele Chinese volksreligies en boeddhisme, en het is gebruikelijk om tempels te bezoeken om tijdens belangrijke festivals of levensgebeurtenissen te bidden. Dat gezegd hebbende, is de hedendaagse Taiwanese samenleving grotendeels seculier in het dagelijks leven en speelt religie in het algemeen geen belangrijke rol in het werk van mensen of politieke voorkeuren. Desalniettemin wordt er nog steeds van je verwacht dat je je kleedt en respectvol gedraagt ​​wanneer je tempels bezoekt.

Net als in andere Aziatische landen worden swastika’s in boeddhistische tempels vaak gezien als een religieus symbool. Ze vertegenwoordigen nadrukkelijk geen nazisme of antisemitisme.

Zorg er bij het bezoeken van tempels voor dat je naar binnen gaat met de rechterpoort en naar buiten met de linkerpoort (naar binnen gericht). De grotere middelste poort is traditioneel gereserveerd voor goden en de keizer van China. Zorg er ook voor dat u niet naar de standbeelden van goden wijst met uw indexcijfer, omdat dit als zeer respectloos wordt beschouwd. Gebruik in plaats daarvan je duim of een open handpalm.

De meest populaire traditionele Chinese godheid in Taiwan is Mazu, een Fujianese sjamaan waarvan wordt aangenomen dat ze naar de godheid is opgestegen en nu zeelieden beschermt, aangezien de Fujianese grotendeels een zeevarend volk waren.

Het christendom is de dominante religie onder de Aboriginals, met presbyterianisme en rooms-katholicisme als belangrijkste denominaties.

Taiwanese mensen zijn over het algemeen tolerant ten opzichte van verschillende religies, en mensen van alle religies kunnen hun religie meestal zonder grote problemen beoefenen. De Falun Gong-religie die op het Chinese vasteland is verboden, is toegestaan ​​in Taiwan, hoewel de houding ten opzichte van de lokale Taiwanese bevolking over het algemeen zeer gemengd is.

Politiek

De Taiwanese samenleving is nogal gepolariseerd door loyaliteit tussen aanhangers van de twee grote politieke blokken die informeel bekend staan ​​als “Pan-Blue Coalition” en “Pan-Green Coalition”, hoewel er een groot aantal mensen is die ofwel centristisch zijn ofwel er niet om geven. Om een ​​zeer complexe situatie te vereenvoudigen, zijn pan-blauwe supporters doorgaans gunstiger in de richting van hereniging of handhaving van de status-quo met China en pan-groene supporters neigen gunstiger in de richting van de oprichting van een formeel onafhankelijke Taiwanese staat, onder andere verschillen.

Hoewel er enkele correlaties zijn, is het hoogst onverstandig om iets aan te nemen over de politieke overtuigingen van een bepaalde persoon op basis van wat je denkt te weten over hun achtergrond. Ook verbergt deze zeer korte schets van de Taiwanese politiek een grote mate van complexiteit. Van oudsher waren vastelanders, Aboriginals, Hakka-mensen en mensen uit Kinmen en Matsu sterk pan-blauw, terwijl Taiwanese sprekers uit Midden- en Zuid-Taiwan sterk pan-groen waren, hoewel dit onderscheid onder de jongere generatie grotendeels is verdwenen, die sterk pan-groen zijn, ongeacht hun achtergrond.

Tenzij u uw luisteraar goed kent, is het onverstandig om iets (positief of negatief) te zeggen over de huidige regering, over historische figuren in de Taiwanese geschiedenis, over de internationale betrekkingen van Taiwan of over de betrekkingen met het vasteland van China. Sommige politieke figuren zoals Sun Yat-sen (die ook populair is in de VRC en bij de Chinese regering) en Chiang Ching-kuo worden over het algemeen positief beoordeeld, maar anderen (Chiang Kai-shek, Lee Teng-hui en Chen Shui-bian) in het bijzonder) zeer gepolariseerde gevoelens oproepen.

Sommige Taiwanezen worden erg beledigd als je impliceert dat Taiwan deel uitmaakt van China. Anderen zullen erg beledigd raken als je impliceert dat Taiwan geen deel uitmaakt van China. Door naar de Volksrepubliek China te verwijzen als “vasteland van China” (中國 大陸zhōngguó dàlù ) in plaats van simpelweg China te beledigen, neigt het ertoe iemand te beledigen, aangezien de term over het algemeen wordt gebruikt om Hong Kong en Macau uit te sluiten, waardoor het minder subjectief wordt. Als de Republiek China als geheel wordt aangeduid als “provincie Taiwan”, zullen de meeste Taiwanezen negatief reageren. ‘Greater China’ kan in bepaalde zakelijke contexten worden gebruikt. Houd er echter rekening mee dat er hier zoveel subtiliteiten en complexiteiten zijn dat als je over deze dingen praat, je al in een mijnenveld bent afgedwaald.

Maar simpelweg naar het eiland verwijzen als “Taiwan” is prima, want dat is de naam die door de lokale bevolking wordt gebruikt, ongeacht hun politieke overtuiging. Titels zoals “Republic of China” zijn alleen gereserveerd voor officiële aangelegenheden. Mensen uit Kinmen en Matsu identificeren zich niet als Taiwanees en identificeren zich in plaats daarvan als Kinmenese / Matsunese of gewoon Chinees.

Ondanks het diepe wantrouwen dat veel Taiwanezen hebben ten opzichte van de communistische Chinese regering, zijn de meeste inwoners niet vijandig tegenover individuele Chinese bezoekers op het vasteland. Zolang je politieke discussies vermijdt en je goed gedraagt, mag je geen problemen tegenkomen.

Japanse bezetting [ bewerken ]

De Taiwanese gevoelens ten opzichte van de Japanse bezetting (1895-1945) zijn voor het grootste deel niet zo negatief als in de meeste andere Aziatische landen. Sommige van de oudere mensen die de periode van de Japanse overheersing doormaakten, droegen voor die tijd vaak een zekere mate van nostalgie, hoewel er sterk verzet was en er tijdens de hele bezetting massamoorden werden gepleegd op zowel Chinezen als Aboriginals. Desalniettemin zijn veel Taiwanezen dankbaar tegenover de Japanners voor de modernisering van Taiwan, en mensen die beide periodes hebben meegemaakt, neigen ertoe de Japanse heerschappij gunstiger te waarderen dan de daaropvolgende Kuomintang-heerschappij onder Chiang Kai-shek.

Jongere Taiwanezen blijven streven naar de moderne Japanse popcultuur en de Taiwanese entertainmentindustrie wordt nog steeds sterk beïnvloed door Japan.