De officiële taal van Duitsland is Duits ( Deutsch ). De standaard vorm van het Duits heet ” Hochdeutsch ” (Hoogduits). Het wordt door iedereen begrepen en door bijna alle Duitsers gesproken. Elke regio heeft echter zijn eigen dialecten , wat een uitdaging kan zijn, zelfs voor degenen die goed Duits spreken, zelfs voor moedertaalsprekers. Dit is meestal alleen merkbaar in het zuiden en op het platteland in het noorden en oosten. Dialect blijft een sterk onderdeel van de lokale identiteit in Beieren, Saksen, Zuid-Rijnland en Hessen, Württemberg en Baden. De algemene regel is dat de hoofdrivier Noord-Duitsland van het zuiden scheidt in zowel taaldialecten als lokale cultuur.
Veel Duitsers hebben een beetje Engels geleerdop school (een verplicht vak sinds de jaren 80), dus je moet rond kunnen komen. Hoewel veel Duitsers beweren het redelijk goed te spreken, varieert de feitelijke vaardigheid enorm tussen de meeste sociale, generatie- en zelfs geografische dimensies; sommige Duitsers hebben een bijna moedertaalvaardigheid die vergelijkbaar is met Nederland en de Scandinavische landen, terwijl anderen misschien amper een paar zinnen uitspreken. Over het algemeen spreken mensen in grote en kosmopolitische stedelijke gebieden zoals Berlijn, Hamburg, München en Stuttgart heel goed Engels, terwijl mensen uit meer industriële regio’s, zoals een groot deel van Rijn-Ruhr, kleinere stedelijke gebieden (Hannover, Kiel, Munster) , plattelandsgebieden en het grootste deel van Oost-Duitsland hebben mogelijk niet zoveel vloeiendheid. Bovendien zullen jongeren doorgaans in het Engels kunnen praten, terwijl oudere generaties de neiging hebben helemaal geen Engels te spreken. Duitsers die in andere landen zijn geboren of de kinderen van immigranten zijn meer vloeiend in het Engels dan etnische Duitsers. Veel immigranten die als volwassenen naar Duitsland zijn verhuisd, spreken mogelijk goed Duits, maar helemaal geen Engels.
Andere talen worden ook in Duitsland gesproken. Een verrassend aantal Duitsers spreekt Frans , vaak met een erg goede vaardigheid. In delen van Oost-Duitsland spreekt een kleine Slavische gemeenschap van 50.000 ook Sorbisch . Veel mensen die opgroeiden in het voorheen communistische Oost-Duitsland leerden Russisch spreken . Het wordt steeds gebruikelijker om andere vreemde talen te vinden, zoals Spaans en Italiaans. Onderwijs is een sterk lokaal probleem met de 16 staten die allemaal bevoegd zijn over hun schoolcurricula en alleen brede gemeenschappelijke standaarden overeengekomen tussen de 16 staten (niet voorgeschreven door de federale overheid) als zodanig, staten met historische of geografische banden geven misschien liever les Frans (Rijnland-Palts, Saarland, Baden-Württemberg), soms zelfs voor op Engels, terwijl staten als Brandenburg Russisch kunnen onderwijzen en sommige scholen in de buurt van de directe grens zelfs Nederlands, Tsjechisch of Pools aanbieden. Vanwege de economische crisis in het grootste deel van Zuid-Europa hebben universiteitssteden relatief veel recente immigranten uit deze landen.
Duitsland heeft sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog veel immigratie meegemaakt, te beginnen met miljoenen etnisch Duitse vluchtelingen die de oorlog ontvluchtten, en veel steden hebben grote gemeenschappen van Turkse, Italiaanse, ex-Joegoslavische en Poolse mensen (onder vele anderen) die samen met het Duits de moedertaal van hun voorouders spreken. Duitsland is tegenwoordig de tweede meest populaire immigratiebestemming ter wereld, na de VS.
Duitsers zijn doorgaans direct en antwoorden vaak in het Engels met korte antwoorden. Omdat het beleefd is om ” Bitte ” te antwoorden als iemand je bedankt, kunnen Duitsers dit letterlijk vertalen met “alsjeblieft” in plaats van “hier ben je” of “graag gedaan”.
Omdat taalvaardigheid een maatstaf is voor sociale status, kan het moeilijk zijn om veel Duitsers te overtuigen om Duits tegen je te spreken als ze weten dat je een moedertaalspreker bent. Zeggen dat u (zelfs als u zich voordoet) een niet-moedertaalspreker van het Engels is, kan deze situatie omzeilen. Dat gezegd hebbende, Duitsers die echt vloeiend en zelfverzekerd in het Engels zijn, hebben meestal geen probleem om Duits met je te spreken.
Vrijwel alle films worden, naast buitenlandse shows die op de Duitse tv en het kabelkanaal worden uitgezonden, in het Duits nagesynchroniseerd. Als je de nieuwste films in het Engels wilt bekijken, kunnen ze tegen een kleine vergoeding worden vertoond zonder dubbing in geselecteerde theaters in de grootste steden. Zoek naar het symbool OmU of OmengU (origineel met ondertitels). Een nog zeldzamere traktatie is de bioscoop met films in hun originele versie zonder ondertitels – die bestaan meestal alleen in steden met een half miljoen of meer. Nichefilms en -shows op high-brow kanalen zoals arte (een Frans-Duitse zender) of 3sat (een Duits-Zwitsers-Oostenrijks kanaal) kan soms worden weergegeven met hun originele audio en ondertitels vanwege de kosten van het kopiëren van nichemedia, maar die zijn zelfs zeldzaam op deze nichekanalen.
Bron site: https://wikivoyage.com onder licentie: https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/deed.en