Dit is potentieel de meest gevarieerde ervaring in het land en is duidelijk een favoriete lokale hobby.

De Portugese keuken is geëvolueerd van stevig boerenvoedsel afkomstig van het land en overvloedige zeevruchten die te vinden zijn aan de lange kust van het land met de koeien, varkens en geiten die zijn grootgebracht op het beperkte weideland van het binnenland. Van deze bescheiden oorsprong hebben kruiden en specerijen die tijdens de verkenning en kolonisatie van Zuid-Amerika, Afrika, Oost-Indië en het Verre Oosten naar het land zijn teruggebracht, bijgedragen aan de ontwikkeling van wat wordt beschouwd als ‘typische’ Portugese keuken die inherent ook hielp de keuken vorm te geven in de regio’s onder Portugese invloed, van Brazilië en Kaapverdië tot Thailand en Japan. Tegenwoordig worden traditionele Portugese gerechten geserveerd naast de nieuwste trendy en fusionkeukenstijlen. Verschillende vestigingen zijn bekroond met Michelinsterren.

Caldo verde : de groene bouillon is een zeer populaire soep in de Portugese keuken.

Soep is een essentieel voorgerecht van een Portugese maaltijd. De meest populaire is de Minho specialiteit, caldo verde , gemaakt van boerenkool, aardappelen en gekruide rookworst. Op plaatsen, vooral bij de kust, kun je genieten van heerlijke en gevarieerde vissoepen, soms zo dik dat je er met een vork van moet eten. Andere populaire keuzes zijn Sopa de peulvruchten , een soep op basis van groenten die vaak wordt gebruikt als “Sopa do dia” (Soep van de dag) in restaurants en Canja de galinha , een rijke kippenbouillon.

Bacalhau à Brás : kabeljauw met uien, roerei en gebakken aardappelen.

Je zult overal een andere Portugese hoofdbacalhau (gezouten kabeljauw) zien. De lokale bevolking zal je vertellen dat er net zoveel manieren zijn om dit vereerde gerecht te koken als er dagen in het jaar zijn, of zelfs meer.

Sardinhas assadas : gegrilde sardines met aardappelen en salade.

De meest voorkomende van Portugal’s heerlijke vis ( peixe ) gerechten draaien om tong ( linguado ) en sardines ( sardinha ) hoewel zalm ( salmão ) en forel ( truta ) ook zwaar voorkomen, en niet te vergeten de meer traditionele makreel ( carapau ), wijting ( pescada) ), zeebaars ( robalo ), tonijn ( atum ), kikkervis ( tamboril ) en een verscheidenheid aan tarbot ( cherne ). Deze worden gekookt, gebakken, gegrild of gebakken en op verschillende manieren geserveerd. De laatste tijd is er een groeiende trend om ensopados de peixe te serveren, zoals de naam al doet vermoeden, een bijna soepachtige visstoofpot die kan worden gegeten met brood als katalysator om de sappen op te nemen.

Een bijzonderheid van de Portugese keuken is de liefde voor rijst en op rijst gebaseerde gerechten en desserts, een voorliefde die misschien is gegroeid uit de Portugese reizen naar het Oosten. Een van de meest populaire rijstgerechten is “Arroz à Bulhão Pato”, in wezen een sappige rijst- en schelpdierenschotel. Een ander beroemd rijstgerecht, “Arroz de Cabidela”, bestaat uit een pittig gerecht gemaakt met rijst, kip en zijn bloed. Naast de reeds genoemde zijn er vele soorten rijstspecialiteiten, zoals rijst met kikkervis, octopusrijst, eendenrijst en rijst met zeevruchten.

Op de meeste plaatsen vind je gemakkelijk verse zeevruchten: kreeft ( lagosta ), krab ( caranguejo ), lavagante , mosselen ( mexilhões ), kokkels ( vieiras ), oesters ( ostras ), clam ( amêijoas ), ganzen zeepokken ( perceves ).

Cozido à portuguesa wordt bereid met oa een veelvoud aan groenten, vlees, rookworst. Is een van de nationale gerechten van Portugal.

Afhankelijk van hoe toeristisch het gebied is, zie je tijdens je verblijf grills, dik van de rook van verkoold vlees, voor veel restaurants. Anders dan traditionele sardines, is Portugese gegrilde kip – gemarineerd in chili, knoflook en olijfolie – wereldberoemd, hoewel mensen die de smakeloze industriële producten van de pluimveehouderij beu zijn , in plaats daarvan kiezen voor een smakelijke kalfskotelet ( costeleta de novilho ), of gewoon gegrild varkensvlees.

In het noorden zijn er veel manieren om kinderen te koken, en in de Alentejo, lamsensopado en verschillende soorten varkensvlees, waaronder het lekkerdere zwarte varkensvlees; de meest geprezen porties van het varkensvlees zijn de secretos en de pruimen . In de Alentejo krijg je waarschijnlijk varkensvlees in plaats van kalfsvlees als je vraagt ​​om de alomtegenwoordige bitok (klein gebakken rundvlees geserveerd met gebakken chips en een gebakken ei). Een populair traditioneel gerecht is varkensvlees en schelpdier, Carne de Porco à Alentejana , evenals gefrituurde, met brood bedekte inktvisplakken ( tiras de choco frito ). Soms vind je er ook everzwijngerechten.

Zeker een grote specialiteit is Mealhada’s (nabij Coimbra) speenvarkensgebraad ( leitão ) geserveerd met stukjes sinaasappel, traditioneel brood en weggespoeld met de lokale mousserende wijn. Net zoals de pastel de nata , mag je hem niet missen.

Vegetariërskan het moeilijk hebben in Portugal, althans in traditionele Portugese restaurants. In de meeste restaurants zijn groenten (meestal gekookte of gebakken aardappelen) gewoon een garnering bij het hoofdvleesgerecht. Zelfs ‘vegetarische’ salades en gerechten kunnen tonijn (wat de lokale bevolking niet als ‘vlees’ lijkt te beschouwen) vervangen door ham of worst. Meestal is een salade gewoon sla en tomaat met zout, azijn en olijfolie. De Portugezen houden echter erg van hun saladebars met 5 items en restaurants die Indiase, Chinese, Mexicaanse of Italiaanse gerechten serveren, zijn in de meeste steden te vinden. Vermeld in ieder geval dat je vegetariër bent, en er kan iets worden gevonden dat aan je voorkeur voldoet, hoewel je er op de lange termijn misschien niet in kunt gedijen. Dat gezegd hebbende, de juiste vegetarische smaak wordt steeds populairder en in grotere steden, biologisch,El Corte Inglês bijvoorbeeld.

Als je in veel Portugese restaurants een salade bestelt, wordt deze bestrooid met zout – als je naar je zoutinname kijkt, of je houdt gewoon niet van dit idee, kun je er naar vragen “sem sal” (zonder zout) of radicaler ” sem tempero “(geen kruiden).

Een paar restaurants, vooral in niet-toeristische gebieden, hebben geen menu; je moet naar binnen gaan en vragen wat er beschikbaar is om uit te kiezen. Het is verstandig om de prijs op te schrijven als u dit doet om nare verrassingen te voorkomen als de rekening komt. In dit type restaurants is de prijs voor elk van de opties echter zeer vergelijkbaar, variërend van ongeveer € 5 tot € 10 per persoon.

De meeste restaurants bieden u een selectie snacks aan het begin van uw maaltijd, toepasselijk heimelijk genoemd– brood, boter, kaas, olijven en andere kleine hapjes – vaak is er een dekkingstoeslag voor deze items, ongeveer € 5, maar obers informeren steevast de klanten niet over de lading en men kan denken dat het een gratis aperitief is. Wees niet bang om te vragen hoeveel de kosten zijn en zorg ervoor dat ze de spullen weghalen als ze duur zijn of als je niet van plan bent zoveel te eten. Het kan echter redelijk zijn, maar af en toe kun je worden opgelicht. Als u het wegstuurt, moet u aan het einde nog steeds uw factuur controleren. Betere restaurants kunnen u meer verrassende en mooi bereide heerlijke voorgerechten bieden, bestaande uit kleine gerechten en hapjes die elk meer dan een paar € kosten. U kunt meestal degene kiezen die u wilt en degenen retourneren die u niet wilt, in deze gevallen is de lijst langer en als de totale prijs hoog genoeg uitkomt,

Als je keukenfaciliteiten hebt, zijn Portugese supermarkten verrassend goed gevuld met items zoals linzen, vegetarische hamburgers, couscous en goedkope groenten, fruit en kazen. Als je van een “zachte” rijke geitenkaas houdt, probeer dan “Queijo da Serra”, als je liever smeerbare kaas gebruikt, probeer dan “Requeijão”. Helaas leidde het succes van de “Queijo da Serra” ook tot de wildgroei van industriële en smaakarme imitaties van het echte werk. In speciaalzaken die vooral in grotere steden te vinden zijn, zijn veel ongebruikelijke items zoals exotisch fruit of drankjes te vinden.

In sommige supermarkten en de meeste supermarkten bevindt de weegschaal zich in de productafdeling, niet bij de kassa. Als u uw producten niet weegt en naar de kassa gaat, wordt u waarschijnlijk verteld Tem que os pesar of Tem que pesar , tem que ser pesado (“U moet ze wegen” / items moeten worden gewogen).

De originele gebakjes van Belém ( Pastéis de Belém ) in Lissabon .

Portugal staat bekend om zijn grote verscheidenheid aan geweldige gebakjes, of pastéis (enkelvoud: pastel ). Het meest geliefde gebak is de pastéis de nata (gewoon natas verder naar het noorden genoemd), een schilferige gebaksbeker gevuld met een “geheime recept”, een eigeelrijke vla-achtige vulling, het best nog warm gegeten en naar smaak bestrooid met poedersuiker ( açúcar ) en / of kaneel ( canela ), je kunt ze in elke “pastelaria” proberen. Een populaire plek is nog steeds de oude Confeitaria dos Pastéis de Belém in Belém, Lissabon , hoewel de meeste “pastelarias” het een trots punt maken dat uitblinkt in hun “pastéis” – hier worden ze pastéis de Belém genoemd ,pasteis de nata . Voor een keer zijn alle gidsen goed, je moet misschien een korte tijd in de rij staan, maar het is het waard. Sommige mensen vinden ze gloeiend heet en andere niet.

Ook leuk, als het een beetje droog is, zijn de bolo de arroz (letterlijk “rijstwafel”) en de sinaasappel- of worteltaart.

Van het meer op eieren georiënteerde noorden tot het met amandel geregeerde zuiden, Portugees gebak en zoete desserts zijn uitstekend en vaak verrassend, zelfs na vele jaren.

In oktober / november worden geroosterde kastanjes ( castanha’s ) in de straten van steden verkocht door verkopers met vingerloze handschoenen die hun motoraangedreven kachels verzorgen: een traktatie!

Specialiteiten gevonden in individuele regio’s [ bewerken ]

Portugezen hebben vaak een zoetekauw. Onder de vele nationale favorieten zouden misschien “Pudin Flan”, een karamelachtige pudding en “Arroz Doce” of “Aletria” moeten worden genoemd. Zowel Arroz Doce (Rijstpudding) als Aletria (fijne spaghettini) worden gemaakt door te sudderen met melk, suiker, wat kaneel en citroenschil, ofwel de rijst of fijne pasta. Sommige regio’s zijn gespecialiseerd in de een of de ander terwijl ze iets speciaals toevoegen om het te identificeren met het gebied.

Traditionele gebakjes uit de Algarve.

• Aveiro : speciale cake van de stad: “Pão de Ló”. Desert: “Ovos Moles”
• Fátima : Pastéis de Fátima , zijn custardtaartjes in de vorm van een hart, opgedragen aan het zogenaamde Onbevlekt Hart van Maria
• Porto : “Francesinha”, een speciale sandwich met gegrilde kaas; “Tripas” of pensstoofpot en “Papas de Sarrabulho”, vraag de lokale bevolking waar het van gemaakt is …
• Sintra : queijadas de Sintra of de travesseiros
• Mafra : speciaal brood, Pão de Mafra; speciale cake van de stad: “Fradinhos”
• Serra da Estrela  : “Queijo da Serra” een zachte geitenkaas, “Requeijão” een verse smeerbare kaas en “Broa de milho” een smakelijk maïsbrood met ronde vorm.
• Alentejo : “Açorda com coentros”, een heerlijke muffe broodsoep en Caracois of geroosterde slakken.
• Algarve : de Morgadinhos , de amandelkoekjes van Doce Fino en de Dom Rodrigo
• Madeira : “Bolo de Mel” of honingkoek.

Bron site: https://wikivoyage.com onder licentie: https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/deed.en